เสน่ห์ห้องสมุด

นับครั้งได้ในชีวิตหลังเรียนจบที่ได้เข้าห้องสมุด…..แต่สองสามอาทิตย์นี้เข้าออกห้องสมุดทุกสัปดาห์ เริ่มจากเริ่มรู้สึกตีบตันกับแนวหนังสือที่อ่าน   ไปยืนตามร้านหนังสือก็จะมองเห็นแต่หนังสือแนวเดิมๆที่ตัวเองเลือกอ่าน    มันก็เป็นไปได้ว่าถ้าอ่านอยู่แต่ในกรอบแนวเดิมๆ คนเขียนก็คงเขียนออกมาไม่ทันล่ะ      เลยอยากจะลองอ่านพวกนิยายแปลดูบ้าง  แต่หนังสือมันราคาสูงเกินสำหรับคนรายได้ต่ำอย่างเราๆ ตอนนี้   พลันนึกขึ้นมาได้ว่าถ้าไปยืมเรื่องพวกนี้จากห้องสมุดจะคุ้มค่ามาก  เพราะหนังสือนิยายพวกนี้ถึงจะซื้อมาเราก็อ่านแค่ครั้งเดียวและไม่กลับมาอ่านอีก  เล่มนึงก็สามสี่ร้อยบาท    และนี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่นำฉันกลับไปยังห้องสมุดอีกครั้ง

แล้วเราก็พบเจอนิยายทั้งเก่าทั้งใหม่เหมือนในร้านหนังสือเลย  เห็นแล้วเหมือนเจอขุมทรัพย์ จ่ายค่าสมาชิก 300 บาทต่อปี ยืมได้ครั้งละ  4 เล่ม ต่อหนึ่งสัปดาห์  โคตรคุ้มเลย  ดีกว่าไปเสียเงินซื้อหนังสือเล่มละ สามสี่ร้อยบาท  ถึงแม้จะมีให้เลือกไม่มากนักแต่เท่าที่เห็นด้วยตาก็ไม่มีเล่มไหนที่เคยอ่านมาก่อนเลย   เป็นอะไรที่ไม่คาดคิด ได้หนังสือตำราทำเค้กที่ตีพิมพ์เมื่อสิบปีที่แล้วของคนๆนึงเขียน  ดีมากจนไปขอซื้อจากเจ้าหน้าที่และก็เป็นดังคาด ก็รู้อยู่แล้วว่าห้องสมุดมีหนังสือไว้ให้ยิม  เค้าก็คงอยากให้คนส่วนใหญ่ได้ประโยชน์มากที่สุด   เลยได้แต่ยืมมาถ่ายเอกสารเก็บเอาไว้   วันนี้เป็นรอบที่สามแล้วที่ไปคืนหนังสือ พาแม่ไปด้วย แม่ก็ชอบมากเพราะมีหนังสือนิตยสารดีดี ใหม่ๆ ให้ยืมด้วย  บางทีเราก็ไปเห็นหนังสือที่เราไม่เคยอ่านมาก่อน แล้วมันมีประโยชน์น่าสนใจ      บางเล่มที่ไปเจอวันนี้ทำให้นึกถึงวันเวลาเก่าๆ ขึ้นมาเลย  เพราะบางเล่มเป็นหนังสือที่เคยเห็นช่วงสิบปีที่แล้วตามแผงแต่ไม่ได้ซื้อไว้    ได้โอกาสยืมมาอ่านซะเลย  หนังสือดีๆ ของสำนักพิมพ์ a book ก็มีให้เห็นเยอะเหมือนกัน   แต่ที่เห็นแน่ๆ น่าจะเกือบทุกห้องสมุดน่าจะเป็นของคุณ วินทร์ เลียววาริณ   อยากให้ทุกสำนักพิมพ์ หรือนักเขียนทุกคน บริจาคหนังสือของตัวเองให้ห้องสมุดแบบคุณวินทร์ กันเยอะๆ  ห้องสมุดเราจะได้มีหนังสือดีๆ  จะได้มีคนหันมาเข้าห้องสมุดกันมากขึ้น

แต่ห้องสมุดประชาชนที่ภูเก็ตก็ยังมีคนเข้ามาไม่น้อยเหมือนกัน  เห็นแล้วก็รู้สึกดี เวลาเห็นคนมานั่งอ่านหนังสือในห้องสมุด

ช่วงสี่ห้าโมงเย็นห้องสมุดแห่งนี้จะเต็มไปด้วยนักเรียน  อาจจะเป็นเพราะอยู่ใกล้โรงเรียน  อาจจะมีเด็กนักเรียนเข้ามานั่งเล่นนั่งคุยกันบ้าง บางคนก็เข้ามานั่งทำการบ้าน ทำรายงาน  นั่งอ่านหนังสือ รอผู้ปกครอง    เห็นแล้วมันทำให้รู้สึกห้องสมุดมีชีวิตชีวามาก   ถึงแม้มันมีหนังสืออยู่ไม่มากแต่ก็ยังมีมากพอให้เราได้อ่านและหยิบยืม   ถึงแม้ห้องสมุดที่นี่ไม่ได้ติดแอร์เย็นฉ่ำแต่ก็มีบางมุมที่มีแอร์เย็น ๆ ให้ได้นั่งได้สบาย อย่างมุมใต้บันได  กับชั้นสองฝั่งขวามือ   อย่างน้อยมันก็มีเพียงพอให้ประชาชนคนอย่างเราๆ  เข้ามาใช้บริการได้  นี่เองมั้งเสน่ห์ของห้องสมุด

Advertisements
This entry was posted in Journal.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s